Supernowa SN 2026aaiv

Od kilku dni temu świat astronomii żyje nową supernową.

Supernowa – termin określający kilka rodzajów kosmicznych eksplozji powodujących powstanie na niebie niezwykle jasnego obiektu, który już po kilku tygodniach lub miesiącach staje się niemal niewidoczny.

SN 2026aaiv została odkryta 1 września 2026 roku przez ATLAS

Ponieważ, według prognoz, od północy (00:00) miały być idealne warunki do smażenia odpaliłem po 21:00 Seestara, żeby złapać coś przed i o północy zacząć smażyć NGC 7331. Niestety, ale znów prognozy mogłem sobie włożyć (.), bo co chwilę obiekty znikały za chmurami. Po północy było już trochę lepiej, ale i tak z_palca wywaliłem ponad 10% materiału.

Ostatecznie, udało się złożyć obraz ze 189 klatek po 30 sekund każda, czyli zaledwie 94.5 minuty. Noo, mało, mało. Za mało, aby uzyskać więcej szczegółów galaktyki NGC 7331. Będę jednak, o ile pogoda pozwoli, smażyć dalej.

Wracając do tematu. Spróbowałem to złożyć na dwa sposoby i uzyskałem takie dwa obrazy.

NGC 7331 wraz z SN 2026aaiv, wrzesień 2026, obraz uzyskany za pomocą skryptów Vectra NGC 7331 wraz z SN 2026aaiv, wrzesień 2026, obraz uzyskany metodą ręcznego dziergania w Sirilu ;-)

NGC 7331 wraz z SN 2026aaiv, wrzesień 2026, obraz uzyskany za pomocą skryptów Vectra

NGC 7331 wraz z SN 2026aaiv, wrzesień 2026, obraz uzyskany metodą ręcznego dziergania w Sirilu ;-) Dla porównania obraz z sierpnia 2025 roku.

NGC 7331, sierpień 2025

W prawym, dolnym rogu widoczny jest Kwintet Stephana

A będąc już w temacie supernowej warto przypomnieć opowiadanie A. C. Clarka, pt. Gwiazda.

Tutaj link do opowiadania w języku angielskim.

A tutaj A. C. Clark czyta swoje opowiadanie. Można włączyć napisy i ich automatyczne tłumaczenie na język polski

— Marcin “czach” Trzaska reply-to: @czach@mastodon.argilus.online